ممکن است فایل‌های سایت را به سرور تازه منتقل کرده باشید، اما بخشی از کاربران هنوز نسخهٔ قبلی را ببینند یا ایمیل‌ها به مقصد نرسند. در چنین وضعیتی، باید علاوه بر فایل و پایگاه داده، تنظیمات DNS را هم بررسی کرد. انتقال سایت فقط جابه‌جایی پوشهٔ وردپرس نیست؛ آدرس‌دهی دامنه و سرویس‌های وابسته هم بخشی از کارند.
DNS و نیم‌سرور چه تفاوتی دارند؟
DNS نام دامنه را به اطلاعات لازم برای پیدا کردن سرویس‌ها، از جمله آدرس IP، مرتبط می‌کند. نیم‌سرور معتبر، محل پاسخ‌گویی برای رکوردهای دامنه است. عوض کردن نیم‌سرور، با اصلاح یک رکورد وب‌سایت یکسان نیست. برای آشنایی با این مسیر، توضیح DNS در مستندات کلادفلر را ببینید.
وب و ایمیل را جدا بررسی کنید
رکورد A برای IPv4، رکورد AAAA برای IPv6 و CNAME برای نام مستعار استفاده می‌شود. رکوردهای MX به مسیر ایمیل مربوط‌اند و TXT می‌تواند اطلاعات تأیید یا سیاست‌های ایمیل را نگه دارد. جزئیات انواع رکورد در راهنمای رکوردهای DNS آمده است.
پیش از تغییر، یک نسخه از تنظیمات فعلی نگه دارید. نام اصلی دامنه، www، زیر دامنه‌های فعال و سرویس ایمیل را در یک فهرست بنویسید. اگر فقط آدرس IPv4 را اصلاح کنید ولی یک IPv6 قدیمی فعال بماند، مسیرهای اتصال می‌توانند با یکدیگر متفاوت شوند؛ هر دو را در آزمون انتقال بررسی کنید.
پیش از تغییر مسیر، سرور جدید را آماده کنید
- فایل‌ها و پایگاه دادهٔ مناسب منتقل و بررسی شده‌اند.
- دامنه و گواهی HTTPS روی سرور تازه تنظیم شده‌اند.
- فرم، ورود و صفحات کلیدی کار می‌کنند.
- وظایف زمان‌بندی‌شده و اتصال‌های لازم بررسی شده‌اند.
- برای برگشت به وضعیت قبلی، اطلاعات کافی نگهداری شده است.
برای سایت سفارش‌گیر، مشخص کنید تغییرات تازهٔ مشتریان در کدام نسخه ثبت می‌شود. باز ماندن دو نسخهٔ قابل نوشتن می‌تواند سفارش‌ها و اطلاعات را جدا کند. برنامهٔ انتقال باید راه جلوگیری از این اختلاف را هم توضیح دهد.
پس از تغییر، فقط صفحهٔ اصلی را نبینید
سایت را از چند مسیر ارتباطی بررسی کنید و صفحهٔ اصلی، ورود، فرم و ایمیل را جدا آزمایش کنید. حافظه‌های کش ممکن است پاسخ‌های قبلی را مدتی نگه دارند؛ بنابراین زمان یکسانی برای تمام کاربران فرض نکنید.
همچنین خطای اتصال همیشه از DNS نیست. گواهی، وب‌سرور، فایروال یا برنامهٔ سایت هم می‌توانند نقش داشته باشند. تغییر چندبارهٔ نیم‌سرور بدون تشخیص علت، بررسی را دشوارتر می‌کند. برای بخش امنیت اتصال، مقالهٔ نگهداری SSL و HTTPS را بخوانید.